नत्र केवल लास छ जिन्दगी

-विमल सुर्खेती 
कल्पनामा थियो मेरो रंगीन संसार 
आँखा खोल्दा चारैतिर अन्धकार ।

जिन्दगीको हरेक पाइला एक्लै हिँडियो
कतै अल्झिए, कतै लडियो ।

तर आज चारैतिर फुल फुलेको छ 
मनले सारा दुःख, पिडा भुलेको छ ।

न्यानो स्पर्श तिम्रो कोमल हातको 
महशुस गरें स्नेही तिम्रो साथको ।

त्यो शुन्यतामा जब तिम्रो आभाष भयो 
एक्लोपनबाट उक्सिएर जिवन जिउँने सास आयो ।

अन्धकार छिचोल्दै सुर्यको किरण छरियो
हृदयको खाली ठाउँ तिमी आएर भरियो ।

अब सधैँलाई राखे आफुलाई तिम्रो नाममा बन्धकी
तिमी छौ र त सास छ, नत्र केवल लास छ जिन्दगी ।