कहाँ गए ? (कविता)

विद्यार्थीहरु कहाँ गए ?
सपना पुछेर घाटमा उभिएका 
कलिला नानीहरु कहाँ गए ?

अस्पताल बाहिर एम्बुलेन्सको साइरन रुँदैछ, 
बिरामीहरु कहाँ गए ?
मसानघाटतिर
रित्तै दौडिँदैछन् शववाहनहरु,
मलामीहरु कहाँ गए ?

निःशब्द मृत्युशय्यामा, 
आफै हिँडेर पुगेका छन् लासहरु !
आफ्नै चितामा दागबत्ती दिएर
विदा भएका छन् इतिहासहरु !
श्रद्धाका फूल चढाउने 
अँजुलीहरु कहाँ गए ?

तिमीले जुनिभर खोजेका
बिहानीहरु कहाँ गए ?
निर्जन बस्ती जलेका
खरानीहरु कहाँ गए ?
तिम्रो आँखामा बलेका
साँझबत्तीहरु कहाँ गए ?

दुश्मन जस्ता छन् प्रियजनहरु !
प्रियजन जस्ता दुश्मनहरु !
सिंगो श्रीपेच पहिरिएका
यमराज जस्ता छन् शासकहरु !
हिजो सँगसँगै हिँडेका
सहयात्रीहरु कहाँ गए ?

धर्तीको धमनीभित्र
रक्तकण जमेका हेर !
अक्सिजन सिलिन्डरभित्र
अश्रृग्याँस भरेको हेर !
ज्ञानीहरु कहाँ गए ? विज्ञानीहरु कहाँ गए ?
मृत्युको परेला पुछ्ने अज्ञानीहरु कहाँ गए ?

–लालबहादुर साउद
शिक्षक, महेन्द्र मावि खलंगा डडेल्धुरा