“सम्झनामी पन्नरई रात“

सौराई लागन्छ बज्यैले सुनाएई बातखी
अबेरसम्म  बस्या तै पन्नरई रातखी ।।

कोई तउण चोद्द रे कोई आलु चोद्द गया
सम्झना आउनी छ मच्चाएई उत्पातखी ।।

यै माल त कोई आफ्ना जसा लै नैथिन
झिक्क माया लाग्दी आफ्ना जन्म्या थातखी ।।

मुलाई मौ व्या अरी  सव  बिसरी  गईन 
मु सम्झना आउनी छ संगीमौ साथखी ।।

उनु दिन त फर्की नई आउने हुन आब
सम्झी मन बुझाउनु छ खुशीका खातखी ।।